Hepsi nur icinde yatsin bizim belki tum sulalemiz oyle.. Iyisi olanlarda var kotu olanlar da var.. Iyi daha azaldi o zamanlardan belki de neredeyse hic kalmadi..

Fikir ayriliklari vardir, yazdiklariniz tamamen yanlistir demiyorum fakat bu google arama motorunda buyuk harfle cikiyor ve bu da uzucu bir durum.

Sizden ricam bunu duzeltmeniz.

Tesekkurler

İş arasında yazılmış bunca yazıdaki iki tane fiile takılmayınız. :) Özetle hem gördüklerim var hem de çok yakınlarımdan duyduklarım.
Siz beni bırakın ben bu konuda yıllardır görecegimi gördum zaten. Çocukken dedemle birlikte sut sağarken hayvanın sut kovasına neler ettiğini gayet net ve acık gordum. O sutlerin hangi sartlarda nerede toplanıp mandıraya ulastırıldıgını da gayet iyi gordum. Mandırada ustaların kasar peynirini nasıl yogurduklarını da gordum. En hijyen tesisleri de gordum en merdiven altlarını da. En hijyen tesislerde bile bozuk bir ısı ölçüm derecesi yüzünden 1000 lerce ton sutten yapılmıs peynirlerin teneklerinin bir kac ay sonra davul gibi sisip devrildiğini de gördüm (tenekenin neden sistiğini siz anlamıssınızdır simdi uzun uzun o konuya girmeye gerek yok), ve yeniden tenekelenerek ya da kasar peyniri olarak degerlendirildigini de gordum. Görmediklerim konusunda da zaten yeterince birincil kaynaktan
hikayeler duydum dinledim.

Anladıgım kadarıyla ögündüğünüz bir mandıranın sahibi veya varisisiniz. Ne mutlu size! Benim merak ettiğim ise su anda siz ürünlerinizi hangi AB ülkelerine ihrac edebiliyorsunuz? İtalyan kasarı (parmesan ) tüm dünyada bilinirken neden trakya kasarı edirneden otede bilinemiyor kendine yer edinemiyor. Umarım bir gün yurt dışına gittiğimizde marketlerde raflarda trakya kasarını parmesandan daha ust sıralarda görebiliriz ve afiyetle tüketebiliriz.

Sevgler&Saygılar

Önce gördüm diyorsun sonra duydum diyorsun.
Gelin bir de bizi görün dinleyin. Gözlerinizi yummayın.

http://www.f5haber.com/thelira/kokmus-peyniri-kasar-diye-yiyoruz-haberi-3267261/

Bu yeni bir şey de değildir, benim babadan deden duydugum en azından son 50-60 yıldır durum budur.

Sizce benim ahkam kesmeye hakkım olmaya bilir. yazılı ve gorsl medyada yüzlerce yazıda dile getirilen bir cok kez sahit oldugum iyi kotu sektoru tanıyan biri olarak yukarıdaki yorumu yazmaya hakkım oldugunu dusunuyorum.

Saygılar&sevgiler

DERKEN NE DEMEK İSTİYORSUNUZ? AHKAM KESMEYE HAKKINIZ YOK SİZİ KINIYORUM

4 haftalık oğlak olmasının sebebi bu yaşta kimozin enziminin pepsin enzimine olan oranının peynir yapımım için uygun olması. 1 aydan sonra keçinin miğdesi tahtayı bile sindirecek duruma geliyor.

Tabii olaya vejeteryan gözü ile bakıldığında durum biraz ters. Zaten vejeteryanlar peynir yesin diye laboratuarda vejeteryan peynir mayası üretiliyor. Ama ortak kanı doğal yollardan üretilen mayanın peynirde daha kaliteli ve olumlu sonuçlar verdiği yönünde. Ben vejeteryan değilim ve etten sütten yararlanırım. 4 haftalık oğlak ile kendi çocuklarımı karşılaştırmak ise aklımın ucundan bile geçmez.

Benim de iki tane dünyalar tatlısı yavrum var. 6 ve 3 yaşlarında. Ne zaman tavuk pişirsek soruyorlar, bunlar bizim tavuklar mı diye. Yok oğlum marketten aldık bunları pişirip yiycez diyorum rahatlıyor. Kurban Bayramını ise zaten es geçiyoruz, daha henüz yaşları bunun için genç.

Yarın öbür gün kendi bebeğini kucağına aldığında, 35 yaşındaki bir adamla 3.5 aylık bir bebeği aynı kategoride değerlendirip değerlendiremeyeceğini görmek isterim.

İnsanla kıyaslama yapman bu konuda yanlış olur.

Eğer 1 yaşındakini eti için kesip afiyetle yiyorsan 4 aylık olanı da başka bir amaçla kesebilirsin diye düşünüyorum. Yanlış anlamadıysam bu işlem bir seferlik yapılıyor di mi Gürkan? Yoksa her peynir mayalamada bir yavru oğlak kesilmiyordur heralde :(

Ya yazarken bile ben de bir fena oldum, vejeteryan olacam şimdi haaa :( Zaten peynir sevmem :p

Malum süperaktif kültür sanat etkinlikleri amaçlı kurulmuş bir site olduğu için reyting uğruna benim bu konulara girmem süperaktif tarafından değişik şekillerde sansürlenmeme neden olabiliyor. :)

Eğer bu işi yapacak olsam, kesinlikle kendi hayvanlarımı edinirdim. Böylece otlaktaki ottan, peynirin rafda olgunlaşmasına kadar geçen süreci kontrol altında tutardım.

Peynir mayası, heleki gerçek hayvansal maya bulmak Avustralya’da zor. Türkiye’de var. Ben bu bahar başında 4 haftalık keçi bulmak için epey bir uğraştım. Ama nafile, bulsan bile öğle ortalıkta kesmene izin vermiyorlar. Bence çok vahşi değil. Kurban bayramı diye bir şey var sonuçta. Bizim geleneksel mayalar kuru üzüm, buğday, şap, gibi şeyler de barındırıyor. Bunu yapmak istedim ama dediğim gibi keçiyi ancak mezbahada kestirtebiliyorsun ve sana iç organlarını vermiyorlar. Oda yasak.

Ben maksimum 50 litre sütü işleyebiliyorum. Daha fazlası hobiden çıkıyor. O sütte Şubatta başlayacak ve 3 ayrı çiftlikten geliyor. Zaten çiğ süt satmak yasak olduğu için su karıştırma olayı falan burada yok. Ben arkadaşlarım vasıtası ile herhangi bir ücret ödemeden alıyorum. Bazen yaptığımız penyirleri paylaşıyoruz.

Bu vesile ile burada tartışmamız iyi oldu. Zaten burada olmayıp nerede olacak. Umarım başka insanlarda görür, bildiğimiz yanlış veya eksik bir şey varsa bilgilendirir.

Son bir not hepimizin severek lezzetle tükettiği basta ezine beyaz peyniri olmak üzere yüzlerce peynir çesidinin hiçbirini avrupada bulamazsınız. bunun birinci nedeni aynı tur/marka peynir içerisinde bile standart lezzet farkını oluşturulamamış olmasıdır ve icerdiği bakteri miktarının Avrupa standartlarının çok üzerinde olmasıdır. Mandıra sahibi arkadaşıma bakterileri öldürun öyle satın avrupaya diye bilmiş bilmiş akıl verdiğimde aldığım cevap “o zaman bizim peynirin tadı olmaz yavan olur, bizde peynire lezzetini veren içerdiği bakteridir” cevabını almıstım.

Babama yıllar önce henüz maya fabrikaları vs. olmaz iken dedemler zamanında peynirin ilk mayasını nasıl ürettiklerini sormuştum. Aldığım cevabı burada yazarsam, bir çoğunuz bu canice yöntemi çok vahşi bulup peynir dahi yiyemeyebilirsiniz.

Peynir hikayeleri uzar gider, en iyisi fazla hikayesine takılmadan lezzetine göre afiyetle tüketmek. Ayrıca sitenin kuruluş amacı dışına çıkıp tartışmayı uzatmayayım, bu konuda daha fazla bilgi, tecrübe, yaşanmış hikaye isteyen olursa ayrıca başka ortamlarda tartışırız. :)

Ama maya ve kültürler geleneksel metodlar ile hazırlanıyorsa o zaman durum farklı. Roket mühendisliği burada dev reye giriyor olabilir.

Yoğurdu yaparken maya olarak hazır yogurt yerine bir once evde yapmıs oldugunuz yogurttan ayırdıgınız mayayı kullanırsanız, bir kaç mayalama sonrasında kıvamda artış gozlemleyebilirsiniz.

Murat Tuncer: Mayalama işini çözdüm lakin Ezine peynirinden özel bir durum olabilir. Bu peyniri bir kaç kez yaptıktan sonra sanırım yeterli deneyime sahip olurum. Sen mandıraların adreslerini ver :-))

Murat Zaralı: Evde yoğurt en kolay 1 litrelik makinelerle rahatca yapılıyor. Eminim vardır etrafta dükkanlarda. Birde kıvamı arttırmak için yağsız süt tozu ekliyorum ben, nefis oluyor. http://artizanpeynirci.blogspot.com/search/label/yo%C4%9Furt adresinde ayrıntılı tarifi verdim.

Uğur Coşkun: Valla benimde emeklilikte hayal ettiğim durumlardan birisidir çiftlik ortamında ekolojik bir hayat sürmek. Yer olarak neresi olur bilemiyorum ama eğer etrafta bu dürtüde kişiler varsa bir araya gelmekten çekinmem. Zaten Kaz Dağlarında bir eko köy var.

Yok zaten “mandıralarımız var” denilmiyor ancak sahiplenme duygusu dikkatimi çekmişti, ki gayet hoş birşey, sebebini de Murat Z.’nin yorumundan sonra daha net anladım :)

Şaka bir yana da köfte işi olmazsa Levent gelmez :) Belki, Allah gecinden versin, Yahya Usta’dan sonra transfer ederiz onu da :)

Hatta bildiğim kadarıyla kendisinin ikametgahıda orada gözüküyor :p

Trakya kaşarı peynirin en dandik halidir. Bizim oralarda yapılanı bozuk beyaz peynirleri değerlendirmek amacıyla çıkartılmış bir peynir türüdür. Mümkünse yemeyin. nasıl yapıldığını burada anlatırsam zaten yemezsiniz.

Düzeltme : Evet eskiden bizimde mandıramız varmış ama dedem mandıra işini ben doğmadan önce batırmış. Fakat şehrimizde bol miktarda mandıra bulunur. bu konuda istihdam olanakları fazlasıyla mevcut. Bu konuda iş arayanlara referans olurum.

Ancak maalesef süreklilik sağlanamamıştır :p