Şaka bir yana (henüz bu yazıyı okumamış olmamdan)çok sıkılacağımı düşünerek başladığım filmi büyük bir ilgi ve keyifle izledim.
Tavsiye ederim.

“Pi” (1998) “Requiem for a Dream” (2000) “The Fountain” (2006) ve “The Wrestler” (2008) gibi filmlerle kendi sinema dilini oluşturan yönetmen Darren Aronofsky yine yönetmeliğini yaptığı Black Swan (Siyah Kuğu) filmiyle sinema kariyerinin doruk noktasını yaşamaktadır.

Black Swan’in en önemli özelliği yine Darren Aronofsky filmlerinde görmeye alışkın olduğumuz bir geçişi, bir dönüşümü içerisinde barındırmasıdır. Filmde yoğun bir şekilde cinsellik ve şizofrenik temalar üzerinde yoğunlaşılmıştır. Özellikle de cinsellik ve özgürlük, kötülük ve mükemmeliyet teması birbiriyle ilişkilendirilmiştir.

Filmin ilk sahnelerinde oldukça masum, içine kapanık ve kırılgan bir karakteri canlandıran Nina’nın siyah kuğuya dönüşmesi tam anlamıyla filmin kırılma noktası olan Lilly ile lezbiyen ilişkiye girdiği sahnede başlar. Lilly’e olan hayranlığı ve merakı onunla en sonunda ilişkiye girerek doruk noktasına ulaşmaktadır. Nina bu sahnede annesinin, kendisine uyguladığı psikolojik baskıyı kırarak özgür kalmaktadır. Artık o da “kötü” olmuştur. Özgürlüğe kavuşmuştur. Kişiliğinde bastırılmış olan siyah kuğu ortaya çıkmaya başlamıştır. Bu sahneden sonra Nina ve Lilly karakterleri ayırt edilemez derecede birbirine benzer hale gelecektir.

Filme yüzeysel olarak bakıldığında kötü olmak mükemmel olmaktır mesajı verilmektedir. Bu mesaj Nina’ya hocası tarafından “kendini serbest bırak”, “zayıf olan mükemmel olamaz” gibi cümlelerle aşılanmaktadır. Filmde verilen mesaj aslında “mükemmel olmak imkansızdır; eğer kişi mükemmelse bu bir hastalıktır” alt mesajını içinde barındırmaktadır.

Senaryosu kadar kurgusu ve görselliğiyle de ilgi çekici bir film olan Siyah Kuğu’da mesajın veriliş şekli ve anlatım tarzı yine Darren Aronofsky filmlerinden olan The Fountain (2006), Requem for a Dream (2000) gibi filmlerin karakteristik özelliklerini taşımaktadır. Yani filmde sürekli bir dönüşüm, fiziksel ve ruhsal bir değişim söz konusudur. Yine kurgusal sıralanış bakımından da benzerlik göstermektedir.

Filmin kurgusu şizofren bir dünyanın gerçekliğiyle harmanlanmıştır. Verilen mesajın özelliği ise aslında kişinin aşırı olan hırslarının en çok kişinin kendisine zarar vereceği, aslında kötüyü dışarıda değil, kendi içimizde aramamız gerektiği gerçeği ile izleyicisini yüzleştirmesidir.

Barış Fişek

Yakın zamanda bir bale gösterisine gidebiliriz, mesela Kuğu Gölü :) Ne dersiniz?