İşe başladığın gün masan ve bilgisayarın hazır olurdu, insan kaynakları masana kadar seninle gelir, sonra destek hizmetlerinden sana içerisi ofis malzemeleriyle dolu bir kova gelirdi.

Müdürün seni tüm çalışma arkadaşlarınla tanıştırdıktan sonra insan kaynaklarından bir kişi seni tüm şirketin işleiyişini anlayabilmem için bir oryantasyona alırdı, öğle yemeğinden sonra yapacağın işin boyutuna göre tüm şirkette ilgili birimler tarafından brifing tadında bir oryantasyon daha alırdın.

Hem sen herkesi tanırdın, hem herkes seni tanırdı.

Güzel günlermiş duygulandım bak :(

Düşünsene şu an çalıştığım yerde 17. ayım bitmek üzere dün bir toplantıda bir direktör hayırlı olsun sizinki gibi bir departman lazımdı şirkete ne zaman başladınız dedi :(

Not: Advantage’ta diye anlattığım birçok güzel şey şirket büyüdükçe unutulmaya ve yapılmamaya başladı, ben o şanslı dönemi görme şansına sahip son nesle denk geldim. Bir süre sonra oryantasyonu sadece bir toplantıya dönüştürdüler. Bir süre sonra ofis malzemeleri gelmemeye başladı ve bir süre sonra işe başlayan kişilerin masaları ve bilgisayarları işe başladıktan günler sonra hazır olmaya başladı.

Ne yazıktır buna büyüme diyorlar.

Maalesef Türkiye’de şirketler hızlı büyüyor, ama ilerleyip kurumsallaşamıyor. Bu nedenle olsa gerek memlekette şirketi yabancıya satmak yada yabancı ortak bulmak marifetmiş gibi gazetelerde sayfalarca ballandıra ballandıra anlatılıyor.

Ben bu işi yanlış biliyorum muhtemelen; bence marifet şirketini başkasına satmak değil, başka şirketleri almaktır.

Kabul yurtdışında insanlar şirketlerini satıyorlar, ama kaçırdığınız bir nokta var; onlar startup denen daha sadece bir fikirden ibaret yeni kurulmuş şirketlerini satıyorlar ve o parayla yeni bir atartup kuruyorlar, bizim gibi 20-30 yıllık köklü şirketini satmıyorlar.

Neyse yine bu yorumdan çıktı yazıya dönüştü.

Senin de dediğin gibi “Organize İşler Bunlar” çok kafa yormamak lazım.