<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	
	>
<channel>
	<title>
	İşteki İlk Gününüzü Hatırlıyor musunuz? yazısına yapılan yorumlar	</title>
	<atom:link href="https://www.superaktif.net/hayat/isteki-ilk-gununuzu-hatirliyor-musunuz/feed" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://www.superaktif.net/hayat/isteki-ilk-gununuzu-hatirliyor-musunuz</link>
	<description>Aktif, Dinamik, Heyecanlı</description>
	<lastBuildDate>Thu, 23 Jun 2016 09:42:08 +0000</lastBuildDate>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	
	<item>
		<title>
		Yazar: Neslihan Zaralı		</title>
		<link>https://www.superaktif.net/hayat/isteki-ilk-gununuzu-hatirliyor-musunuz#comment-3463</link>

		<dc:creator><![CDATA[Neslihan Zaralı]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 12 Sep 2011 14:30:34 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://www.superaktif.net/?p=4249#comment-3463</guid>

					<description><![CDATA[İşteki ilk günüm :) Yıl 1999 . Heyecanlı ben mesai saatinden bir saat öncesinde işyerinin girişindeydim. Departmana girişim neredeyse 1,5 saat sonrasında oldu. Bölümdekiler ile tanıştırılma kısmı oldukça kasıcı ve sinir bozucu idi. Herkes işinde gücünde . Birçoğu kafasını bile kaldırmadan benimle tokatlaştı. Yerime geçerken ayağım takıldı ve yere düşmek üzereydim. Neyseki düşmedim.
Yöneticim biraz olsun rahatlayayım diye İnsan Kaynaklarındaki işlemlerim ile ilgili benim aramamı istedi. Rahatlamak ne mümkün konuşma esnasında ahizeyi elimden düşürdüm :( Tam bir facia idi herşey ağlamamak için kendimi zor tuttum.  Tüm bu olumsuzluklar esnasında benimle tanışırken  gülümseyen ve sonrasında nasıl gidiyor diye hatrımı sonra ise bir kişi vardı. İsmi Murat Zaralı :)]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>İşteki ilk günüm :) Yıl 1999 . Heyecanlı ben mesai saatinden bir saat öncesinde işyerinin girişindeydim. Departmana girişim neredeyse 1,5 saat sonrasında oldu. Bölümdekiler ile tanıştırılma kısmı oldukça kasıcı ve sinir bozucu idi. Herkes işinde gücünde . Birçoğu kafasını bile kaldırmadan benimle tokatlaştı. Yerime geçerken ayağım takıldı ve yere düşmek üzereydim. Neyseki düşmedim.<br />
Yöneticim biraz olsun rahatlayayım diye İnsan Kaynaklarındaki işlemlerim ile ilgili benim aramamı istedi. Rahatlamak ne mümkün konuşma esnasında ahizeyi elimden düşürdüm :( Tam bir facia idi herşey ağlamamak için kendimi zor tuttum.  Tüm bu olumsuzluklar esnasında benimle tanışırken  gülümseyen ve sonrasında nasıl gidiyor diye hatrımı sonra ise bir kişi vardı. İsmi Murat Zaralı :)</p>
]]></content:encoded>
		
			</item>
	</channel>
</rss>
