Çalışmaya Çalışmak
Bir Babanın Oğluna Evlilik Tavsiyeleri
Türk Halkı Bir Gününü Nasıl Geçiriyor?
İşin Sonu
Çarşıdan Aldım Bir Tane, Eve Geldim Dört Tane“Organize İşler” Bunlar…
Ekleyen : Ahmet Anıl Dindar Tarih : 27/07/2011 08:35 am Kategori : Hayat
Ne kadar ilginçtir değil mi yeni bir işe başladığımızda duyduğumuz heyecan, ofise ilk girdiğimiz andan itibaren içimizde beliren çekingenlik ve daha ilk ne yapılacağının bilinmemesi sebebiyle ortaya çıkan boşluk.
Bu boşluk ve hatta belirsizlik bir kaç gün daha devam eder çoğu zaman.
Etrafımızdaki herşeyi dikkatlice inceleriz, insanları gözlemleriz.
Su/kahve nereden alınır, tuvalet neresidir?
Kırtasiye malzemesi acaba sekreterden mi istenir yoksa şimdi bu sorunun zamanı değil mi?
Ben nerede oturacağım?
Ve gün sonu…
Yeni bir başlangıcın getirdiği heyacan ama hayli boş geçen koca bir gün. Sonra bir başka gün ve belki de bir başka gün daha. Soru aynıdır; acaba burası benim için iyi bir yer mi?
Nasıl başlar aslında hikaye?
Bir gazete ilanı, bir arkadaş referansı veya bir dostun itelemesi sonucu.
Nasıl başlarsa başlasın o ilk günler gerçekten farklıdır ve deriz ki bir daha asla bu duruma düşmeyeceğim.
Ama zaman geçer ve işyerinde geçen 3. veya 4. yeni günden sonra derimiz kalınlaşır ve artık o ürkek, çekingen çocuk gider ve yerine biz geliriz.
Böyle mi olmalı?
Acaba bu işin evrensel bir doğrusu var mı?
Merak ettim birçok defa yeni başladığım işlerde, acaba ilk değil ikinci gün ne olacak diye?
Hatırlarım üniversitede ilk iş günümde Bilgisayar Mühendisliği bölümünden birileri bana Algoritma ve Programlamaya giriş dersini satmaya çalışıyordu; “Yok canım, çok kolay aslında C++. Hem zaten sizin öğrencileriniz problemli tipler değiller”. “C++ mi? Bir yanlış anlaşılma olmalı, ben inşaat mühendisliği bölümünü bitirdim.” Ve bir delikanlı çıkar gelir; hadi len oradan rahat bırakın çocuğu der. Ardından ekler; “Hayatını kurtardım, sen benim kölemsin”. Welcome to li(f)e :)
Geçen 12 yılda yerli ve yabancılarla yurtiçinde/yurtdışındaki ofislerde çalışma şansım oldu. Güzel tecrübelerim ve anlatacak bir ton hikayem de oluştu.
Ve tabiki bir gözlemim de var bu yaşananlarda; Organize işler bunlar, organizasyon da yapının en temelinden yani senden-benden başlar.
İçimizde yoksa işleri organize etme yeteneği şu şarkı çalmaya başlar bir anda;
07/27/2011 at 09:53
Bugüne kadar bu konuda çalıştığım en güzel yer Advantage Card olmuştu – HSBC satın almadan önceki dönem :(
İşe başladığın gün masan ve bilgisayarın hazır olurdu, insan kaynakları masana kadar seninle gelir, sonra destek hizmetlerinden sana içerisi ofis malzemeleriyle dolu bir kova gelirdi.
Müdürün seni tüm çalışma arkadaşlarınla tanıştırdıktan sonra insan kaynaklarından bir kişi seni tüm şirketin işleiyişini anlayabilmem için bir oryantasyona alırdı, öğle yemeğinden sonra yapacağın işin boyutuna göre tüm şirkette ilgili birimler tarafından brifing tadında bir oryantasyon daha alırdın.
Hem sen herkesi tanırdın, hem herkes seni tanırdı.
Güzel günlermiş duygulandım bak :(
Düşünsene şu an çalıştığım yerde 17. ayım bitmek üzere dün bir toplantıda bir direktör hayırlı olsun sizinki gibi bir departman lazımdı şirkete ne zaman başladınız dedi :(
Not: Advantage’ta diye anlattığım birçok güzel şey şirket büyüdükçe unutulmaya ve yapılmamaya başladı, ben o şanslı dönemi görme şansına sahip son nesle denk geldim. Bir süre sonra oryantasyonu sadece bir toplantıya dönüştürdüler. Bir süre sonra ofis malzemeleri gelmemeye başladı ve bir süre sonra işe başlayan kişilerin masaları ve bilgisayarları işe başladıktan günler sonra hazır olmaya başladı.
Ne yazıktır buna büyüme diyorlar.
Maalesef Türkiye’de şirketler hızlı büyüyor, ama ilerleyip kurumsallaşamıyor. Bu nedenle olsa gerek memlekette şirketi yabancıya satmak yada yabancı ortak bulmak marifetmiş gibi gazetelerde sayfalarca ballandıra ballandıra anlatılıyor.
Ben bu işi yanlış biliyorum muhtemelen; bence marifet şirketini başkasına satmak değil, başka şirketleri almaktır.
Kabul yurtdışında insanlar şirketlerini satıyorlar, ama kaçırdığınız bir nokta var; onlar startup denen daha sadece bir fikirden ibaret yeni kurulmuş şirketlerini satıyorlar ve o parayla yeni bir atartup kuruyorlar, bizim gibi 20-30 yıllık köklü şirketini satmıyorlar.
Neyse yine bu yorumdan çıktı yazıya dönüştü.
Senin de dediğin gibi “Organize İşler Bunlar” çok kafa yormamak lazım.