- Üniversitede ya kendi hırslarına yenilmiş ya da piyasaya çıkmaya korktuğu için öğretim görevlisi olmuş insanlar tarafından.

- Mesleki hayatım, birkaç istisna hariç; yerinden korkan insanların bilgi saklama, yanlış yönlendirme, işi yokuşa sürmeleriyle uğraşmakla geçti.

Geçmişe bakıyorum da; galiba şanslı bir lise hayatı sonrası öğrendiğim şey şu: “Eğer birşey olmak istiyorsan ki senin bunu olup olmaman kimsenin umurunda bile değil, ve bu senin seçimin kimse senden bunu istemiyor, o şeyi olmak için köpek gibi tek başına çalışacaksın. Ha OLMAMAN için bazen kendi ailen dahil etrafındaki herkes katkıda bulunacaktır :) – onlar sana iyilik yaptıklarını ya da seni korumaya çalıştıklarını düşünüyorlar, o yüzden onlara kızma – sonra sen o şeyi olduğunda bir kısmı haset edecek bir kısmı seninle gurur duyduğunu söyleyecek, sen tüm bunlara gülüp yeni bir hedef seçip aynı yolu, yine tek başına yürümek zorundasın. NOKTA”

Senin isyankar yazına karşılık biraz akıl verir gibi bir yorum oldu ama affına sığınıyorum niyetim kesinlikle akıl vermek değil aklımdan geçenleri paylaşmaktı, anlayış göstereceğine inanıyorum.

Bu arada ulu önder Atatürk’ün yukarıdaki düşüncelerime ilham olan çok güzel bir lafı var onu da bilenler zaten benim yorumumdan hemen anımsamışlardır onu da paylaşmak isterim;

Büyük olmak için hiç kimseye iltifat etmeyeceksin, hiç kimseyi aldatmayacaksın. Memleket için gerçek ülkü ne ise onu görecek, o hedefe yürüyeceksin. Herkes sana karşı çıkacaktır, önüne sonsuz engeller yığacaklardır, fakat sen bunlara dayanıklı olacaksın. Kendini büyük değil, küçük, zayıf, kimsesiz ve araçsız kabul ederek, hiç kimseden yardım gelmeyeceğine inanarak, bu engelleri aşacaksın. Bundan sonra da sana “büyüksün” derlerse, bunu söyleyenlere gülüp geçeceksin.

(Mustafa Kemal Atatürk)

Nehirler Kuruyunca
Vermeyoz!

Bunlara da bakıp konuyla ilgili ve bilgili biri olarak yorumlarınızı iletirseniz çok sevinirim.

Zira bizler konuya ilgili ama bilgisiz kişiler olarak okuduklarımızı geçmiş deneyim ve birikimlerimizle harmanlayarak yorumlamaya ve bu konulara aklımızın erdiğince dikkat çekmeye çalışıyoruz.

Bizimkisi; sizin gibi bilgili kişilerin dikkatini çekip düşünmeye sevketmekten öte bir uğraş değil aslında. Bizimkisi; çözüm üreticilerin, sadece parayı veren yada yönetimi elinde tutanların isteklerine değil tüm halkı (bugün yaşan ve gelecekte yaşayacak olan) kucaklayacak çözümler ürettiklerinden emin olmaya çalışma çabası.

Sizinde çocuğunuz varmı bilmiyorum ama ben bir çocuk babası olarak olaylara harcanan yada cepte kalan milyar dolarlar olarak bakamıyorum bir süredir, çocuğum benim gibi ağaca tırmanıp erik kopartsın, gölde patates filesiyle balık tutsun, gelincik tarlalarının içinde koşsun, ceviz ağıcına salıncak kursun diye düşünen romantiklerdenim :(

O yüzden çocuklara savurgan olmamayı aşılamak konusunda ki sözünüze %500 katılıyorum ama gün gelirde çocuğum bana “Baba bana savurganlık günah diye öğrettin ama sen ve senin neslin bu ülkenin bu kadar güzelliğini nasıl oldu da böyle har vurup harman savurdu” diye sorarsa ne cevap vereceğim diye düşünmeden de edemiyorum!

Değerli yorumunuz için çok teşekkürler.

Ben konu hakkında uzman değilim bu nedenle de konuyla ilgili tespitler yerine, konuya dikkatleri çekerek bilen insanları konuşturmaya özendirecek bir yazı yazmaya özen gösterdim ki sizin gibi konu hakkında araştırma yapan birinin yorumlarını alabildiysek bence yazı başarıya ulaşmış demektir ;)

Bunu yaparken de biraz provakatif olmuş olabilirim :)

Benim cevabını aradığım sorulardan en önemlisi; 1970′te Amerika ne oldu da yapımı devam edenler dahil tüm nükleer yatırımlarını bıçakla keser gibi kesti [1] ve kömür gibi çok kirli bir yakıtı en temel enerji üretimi olarak kullanıyor? (Sırf google’ın data centerlarının enerji ihtiyacı bazı 3. dünya ülkelerinin enerji ihtiyacından fazla o yüzden lütfen bana Amerika’nın enerji ihtiyacı gelişmekte olan ülkelere göre daha az artış gösteriyor falan demeyin.)

Bakınız – olay ironik biraz gerçi :) – Çin’in Tütün Tekel’i durumundaki firma yeni binasında Rüzgar Türbinleri ve Güneş Enerji Panelleri kullanarak binanın kendi kendine yetebilmesi için çalışıyorlar.

Demem o ki olaylara Türk tezcanlığıyla kısa vadeli hesaplarla değil, uzun vadeli yaklaşımlarla aklı selim yaklaşmak gerekir.

Ev yeterince ısınmadığında, dışa bağlı olup kömüre para vermeyelim diyerek oturma odasındaki koltukları yakarsak oturmamız gerektiğinde ev ev olmaktan çıkmış olabilir. O yüzden aklı selim yaklaşım daha uzun vadeli ve yatırım da gerektirse, daha verimli bir ısıtma sistemi kurup, binaya ısı yalıtımı yapmak olacaktır belki de. Ne dersiniz?

8 bölümlük yazının tamamını okuduğunda neden eşlik edemediğini daha iyi anlayacaksın.